මාරුතය

වෙසක් සඳට ඇරඹෙන වළසාට හොරෙන් මී කෙටීම

දෙයියෝ අමනාපෙන් මහත්තයෝ. දැන් අවුරුද්දක ඉඳලා පානමට වැස්සක් නැහැ. කැලේට ගෙහුල්ලා බලන්න ඕනි. ගල්කණු පිළිම, වෙහෙර සේරම පෙරළලා විනාශ කරලා. නිදන් හාරලා. ඉතින් දෙවියෝ තරහ වෙලා. වැස්ස නැති නිසා කැලෙත් වේලිලා මල් නැහැ. ඒ හින්දා…


ජීවිතය සහ මරණය අතර කතා තුනක්

  පළමු කතාව මම හැම වෙලාවෙම දෙවියෝ විශ්වාස කළා. බයිබලයෙත් මේ වගේ ගමනක් ගැන කියලා තියෙනවා. මට හැමවෙලාවෙම බයිබලය මතක් වුණා. මම, මගේ බිරිඳ, මගේ දරුවෝ තුන්දෙනා, මේ ගමන පටත් ගත්තේ විෂ්ව මඩුවල අපේ ගෙදරින්….


දුඹුරුවන් මිනිසුන් ඉතිරි කළ ටං ටං ගාන මතකය

දයාරත්න අමු ගඩොල් කැටයක් දයාවෙන් යුතුව පිරිමැද්දේය. මාසේ පොහොයත් අවසන්ය. දුර ඉඳන් එන වැහි කළුව ළං වෙමින් තිබේ. ඉදින් මැයි මාසේ ඉඳන් දිගටම වැස්සය. දයාගේත් අත ඉක්මන් වෙයි. අනාගත් මැටි කැට අතින් කඩාගෙන එකසේම දයාවෙන්…


මගේ ලිවීම ඇරඹෙන්නේ කාටුන් ඇඳීමෙන් – ගාර්ෂියා මාර්කේස්

සූර්යා දිවියෙන් සමුගත් ගේ‍්‍රබියෙල් ගාර්ෂියා මාර්කේස් සමග ඔහුගේ දිවියේ සැඳෑ සමයේදී කළ සම්මුඛ සාකච්ඡුාවක් ඇසුරිණි. ඔබ නව කතාකරණයේ යෙදෙනවා වගේම මාධ්‍යවේදියෙක් හැටියටත් වැඩකරනවා. මේ ක්ෂේත‍්‍ර දෙක ගැන ඔබට තියෙන්නෙ මොන වගේ අදහසක්ද? මගේ ඇත්තම රැුකියාව…


ආදර ගඟ මතින් මිතුරු වැල්ලට පිම්මක්

  වර්ෂාව ඇද වැටෙමින් තිබිණ. වෙලාව සවස තුනටත් ආසන්නය. එහෙත් දුෂ්කර ක‍්‍රියාව නොනැවැත්වූ ඔවුහු බෝට්ටුවේ තිබුණු වැලි, කට ලොකු පිරමීඩාකාර බාල්දිවලට පුරවා ගං ඉවුරෙන් ඔබ්බෙහි ගොඩ ගැසූහ. තෙත සමග වැලි බර දෙගුණ තෙගුණ වී තිබුණත්…


රෙජිනා වලව්ව ඉදිරිපිට රෙජිනා දුටිමි

  2014 මාර්තු මාසයේ දිනෙක කොළඹ නගරයයි. උදෑසනය. තවම වේලාව නවය වූවා පමණි. එහෙත් ග‍්‍රීෂ්මය අපායක මෙනි. ඒ ග‍්‍රීෂ්මය උකුය. අචලය. එවන් මොහොතක අමෘතය වන්නේ ගසකි. ගස් හෙවණකි. සෙවණින් ලද සිසිලකි. බෞද්ධාලෝක මාවත දෙපස තුරු…


කිනිහිරේ දිවිසැරිය

ලොකු යකඩ කෑල්ලක් තුනී කර ගන්න නම් දෙන්නෙක් කුළු ගහන්න ඕනෑ. එක්කෙනෙක් පොඩි මිටියෙන් යකඩෙට තැන පෙන්වනවා. ලොකු මිටියෙන් ගහන අනෙක් එක්කෙනා තමයි යකඩෙ තලා ගන්නෙ. වැරදිලාවත් මිටි දෙක එකට වැදුණොත් මිටිපාර කරකැවිලා එන්නේ දෙන්නගේ…


ගලක් ගැසිය හැකි තැනක සිට…

  මම ඉස්සෙල්ලාම වරායේ වැඩට යන්නේ 48දී. ඒ කාලේ වරාය ඇතුළේ බලය අල්ලගෙන හිටියේ පරවරුයි, කොච්චියි කට්ටිය. පරවරු සිංහලයන්ට නියම රැුග් එකක් දුන්නා. උන් සරම උස්සගෙන ඉන්නවා. අපේ එවුන් දණ ගහගෙන වැඳගෙන ඉන්න ඕනෑ. හැබැයි…


මුත්තා ගහේ හේන් කොටන කහම්බාන්

  මරගල කන්ද මොනරාගල නගරය දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. මගේ මිත‍්‍රයා එනකම් මමත් බලාගෙන ඉන්නවා. නගරය උදෑසනින්ම ඇහැරිලා… යමු..සිනහවත් සමග මගේ මිත‍්‍රයා මා ඉදිරියේ… යමු… කොහාටද මුලින්ම යන්නේ…ආතක් පාතක් නැති මම අහනවා…අසල දේවස්ථානය කෙළවරක බංකුවක අපි…


ජීවිතේ නිදහස්ම ගමන ගියේ ත‍්‍රිකුණාමලයට – ප‍්‍රවීණ නාට්‍යවේදී පරාක‍්‍රම නිරිඇල්ල

  මිනිහෙකුට අතීතය කොච්චර වැදගත්ද? අතීතය වැදගත්වන්නේ ඒ මිනිහා අනාගතයට ගියාමයි. අතීතයේ ඉන්න කාලේ ඒ යුගය පිළිබඳ එච්චර බරක් පතලක් නොතේරෙන්න පුළුවන්. අරමුණක් නොතිබෙන්න පුළුවන්. මිනිහෙකුට අරමුණක් ඇති වන්නත් ඒ කාලය තුළ ලබන අත්දැකීම් තමයි…


දෙලොවක් අතර මලක්කාව

  අපි මේ ගමන ජේබ්වලට නොවෙයි මලක්කාවලට යමු. මගේ යාළුවෙක් කියනවා. ජේබ් නැත්නම් ජෙහාර් බහාරු නගරය කියන්නේ මැලේසියාවේ සිංගප්පූරුවේ පිවිසුමට සමීපතම නගරය. අපි හැම මාසෙකම වගේ විශේෂ වැඩක් නොතිබුණා නම් නිවාඩුවට ජෙහාර් බහාරුවලට යනවා. ඒක…


සියවසක මිනිස් ගුමුගුමුව දෙල්කඳ පොළ

මහරගමත් නුගේගොඩත් අතර දිවෙන පටු පාරේ එකල නිබඳ කරත්ත කවි ඇසුණි. ? පානේ නම් මං පහරන්නෝද සිටියහ. එහෙත් දහවල මනස්කාන්තය. මනස්කාන්ත බව වැඩි කළේ පටු මාවත දෙපස වූ වන ගහනයයි. මහරගම සිට නුගේගොඩ දක්වා අතරමැද…


රට පුරා බාර් අරිනවා – සේමිණි ඉද්දමල්ගොඩ

අභ්‍යවකාශයේ කිරණ කෙළින්ම මිනිස්සුන්ගේ ඔළුවලට වැටිලාද මන්දා අද සමාජය තේරුම් ගන්න බැරි මානසික විකෘති භාවයෙන් පිරිලා. ඉස්සර පුංචි කාලේ දැක්ක මිනිස්සුන්ට වඩා අද මිනිස්සු අමුතුයි. ආදරය, කරුණාව, සෙනෙහස මේවා මිනිස්සුන්ගේ ශරීරයෙන් අතුරුදන් වෙලා. ලෝක විනාශය…


සර්ප උයනේ සිට ජීවිත උයනට

  අපි හිටියේ දෙහිවල සතුන් වත්තේ උරග උයන ළග. ඒක ඉර බැසගෙන යමින් තිබුණු හැන්දෑවක්. ඒ පැත්ත මේ පැත්ත පෙරළිලා උරග මුළුව බිම දපල හිටියේ දවසේම මිනිස්සුන්ට රැු`ගුම් පෙන්නලා ඇතිවෙලා වගේ. ඒ සමහරු නිද්‍රාශීලීව වගේ…